"مارمولک"

وقتی آسمان آفتابی است،باران نمی‎بارد!

marmolak91 — Sun, 01 Nov 2009 19:23:18 GMT

چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید:

چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟

چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟

اما افسوس که هیچ کس نبود ...

همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره ...

آری با تو هستم ...!

با تویی که از کنارم گذشتی...

و حتی یک بار هم نپرسیدی،

چرا چشمهایم همیشه بارانی است...!!

نمیدانم چرا غم ها نمیدانند که من سلطان غم هایم،

marmolak91 — Mon, 28 Sep 2009 20:41:36 GMT

بمان با من که من بی تو صدای خسته در بادم،

در این اندوه بی پایان بمان تنها تو در یادم،

نمیدانم چرا غم ها نمیدانند که من سلطان غم هایم،

بیا ای دوست با من باش که من تنهای تنهایم

آرزوي مرگ کردم مرگ هم يادم نکرد

marmolak91 — Tue, 01 Sep 2009 21:23:18 GMT

عاشقانه ترين نگاهم را روي قايقي از باد نشاندم و پارو زنان سوي تو فرستادم وقتي به ساحل نگاه تو رسيد تو چشمانت را بستي و قايقم ، غرق شد
.......................................................................................................................................

.....................................................................................................................................

در غريبي ناله ها کردم کسي يادم نکرد ، در قفس جاندادم و صياد ازادم نکرد، ضربه مردم چنان از زندگي سيرم نمود، آرزوي مرگ کردم مرگ هم يادم نکرد

عاشقتم تا ابد تا هر وقت که نفس دارم

marmolak91 — Mon, 03 Aug 2009 22:53:18 GMT

وقتی هستی دنيايم چه رنگی ست

نمی گويم آبی يا سبز مطلق است،وقتی هستی دنيايم به رنگين کمانی می ماند.رنگين

کمانی که به زندگی ام زيبايی می دهد. وقتی نيستی دنيايم سايه ای بيش نيست!

وای که چقدر می خواهمت و بی تو نفس هايم همراهيم نمی کنند.

من بی تو چقدر بی تو سرد و لرزانم. بخدا اگر نبـودی زندگی ديگر معنايی نداشت.

و من همیشه لحظه لحظه ها را می شمرم تا لحظه بودن با تو رسد که ساعت های با تو بودن

برايم ثانيه ای ست و ثانيه های بی تو بودن برايم ساعتی!

جای همه تو را می بينم. تنها رايحه ای که حس می کنم بوی تن توست..

و عاشقتم تا ابد تا هر وقت که نفس دارم

فراموشم مكن

marmolak91 — Tue, 23 Jun 2009 20:40:21 GMT

اي نشسته درخيال من، فراموشم مكن

با فراموشي و تنهايي، هم آغوشم مكن

زندگاني مي كنم چون شعله با خود سوختن

زنده ام با سوز و ساز خويش، خاموشم مكن

مي تراود تا شراب بوسه از جام لبت

از شراب تلخ تنهايي قدح نوشم مكن

دودم و از شعله دارم دامني رنگين به بار

اين شرر از من مگير از نو سياه پوشم مكن

چون صبا در جستجو خود به هر سويم مكش

همچو گيسوي سياهت خانه بر دوشم مكن

اين دل درد آشنا را در شرار غم بسوز

هر چه مي خواهي بكن اما فراموشم مكن

برای دوست داشتن بهانه ایی لازم نیست

marmolak91 — Wed, 27 May 2009 20:17:13 GMT

دلم برای خیلی چیزا تنگه که دیگه بدست نمی ایند. خدا جون دلم برای خودتم تنگ چرا

حس می کنم تو هم از من دوری میشی نکنه این منم که ازت دور میشم!

مریم حیدر زاده

marmolak91 — Fri, 24 Apr 2009 10:33:56 GMT

::::::::::::مریم حیدر زاده:::::::::::::

متولد ۲۹ آبان ۱۳۵۶ در تهران است فارغ التحصیل دانشگاه تهران در رشته ی حقوق.

عاشق گل سرخ رنگ سرخ وهر چیز سرخ نامش مریم است مادری دارد نزدیک تر از همه به خدا ومثل اوپاک مهربان و بخشنده وخدا می داند چقدر مادر.اندازه ی یک آسمان و یک ماه اندازه ی دل دریایی ( تمامی مادر ها ) مادر است
پدری دارد نادر و نایاب و برادر. برادر دو خواهر مریم :نرگس ومرضیه .
نرگس جان مریم است ومرضیه شور او
در این حریم پاک پنج نفره مریم اولین است اولین فرزند اولین عاشق اولین اولین
مریم اولین و آخرین دوست رفیق یاور و هر آنچه دل تنهایی تان میخواهد و...مرحم
و (الهام) که خواهر ماه است و آن سرخوش آن بی نام رعنا آن خوش نام بی ما که هم از ماست و نی ما
باری ... ممنونیم از اوکه آمدن مریم وهوایش را در جمع عاشقانه ی ما مژده آورد آن کس که از طایفه ی (مثل هیچکس) هاست
با این جمع به صحرا شدیم عشق باریده بود و زمین پر از شقایق وما تا پای در گل شدیم
با این همه سکوت وخلوت این عاشق گل سرخ مثل سکوت گل سرخ است که در تنهایی خود عطر می پراکند عطر واژه ها در کلام شعر

چشم ندارد ولی زیبا ترانه میگوید

بیت های جادوئی او همیشه روی اشعار غمگین خوانندگان بزرگی همچنان خشایار اعتمادی هنگامه محسن چاوشی بیگدلی مجتبی کبیری و مهستی نور افشانی می کند

سروده های غمگین او همیشه اشک را در چشمان جاری می کند

با من همراه شوید تا متنهای زیبای مریم حیدر زاده رو مروری کوتاه کنیم

...فراموشم می کنی

marmolak91 — Fri, 10 Apr 2009 18:08:18 GMT

امشب به قصه دل من گوش می کنی ........فردا مرا چو قصه فراموش می کنی

اسمان دلم

marmolak91 — Tue, 24 Feb 2009 12:13:25 GMT

اسمانم چرا چشمانت اشک الود است

من تنهایم تو چرا وجودت غمگین است

می دانم شاهده بودی چطور قلبم شکست

معشوقم تنهایم گذاشت به پای غریبه نشتست

اما تو ارام بگیر چون این پایان من است afel

marmolak91 — Sun, 15 Feb 2009 21:20:18 GMT

^{ما نمی تونیم به دلمون یاد بدیم که نشکنه،}

^{اما می تونیم بهش یاد بدیم که}

^{لبه های تیزش دست اونی رو که دلمون رو شکسته، نبره!}

^{هر وقت دل کسی رو شکستی یه میخ به دیوار بکوب}

^{اگه دلش رو بدست آوردی میخ رو از دیوار بردار}

^{اما چه فایده جای میخ رو دیوار مونده!}

^{يكي دسته گل براش دل خوشيه}

^{يكي عادتش برادر كشيه}

^{يكي زاغ مردمو چوب مي زنه}

^{يكي از داغ دلش جون مي كنه}

^{يه نفر خوابه رو تخت نقره كوب}

^{يكي حيرون روي درياي جنوب}

^{يكي زندگي رو زيبا مي بينه}

^{يكي اما خودشو تنهاي تنها مي بينه}

^{شکسپیر می گه: ((کسی را که دوست داری،}

^{ازش بگذر،}

^{اگه قسمت تو باشه بر می گرده،}

^{اگر هم برنگشت حتما از اول مال تو نبوده،پس همون بهتر که رفت.))}

^{سعی کن به کسی که تشنه ی عشق است دل نبندی،}

^{سعی کن به کسی که لایق عشق است دل ببندی،}

^{چون تشنه ی عشق روزی سیراب خواهد شد}^!