نمی گويم آبی يا سبز مطلق است،وقتی هستی دنيايم به رنگين کمانی می ماند.رنگين

کمانی که به زندگی ام  زيبايی می دهد. وقتی نيستی دنيايم سايه ای بيش نيست!

 وای که چقدر می خواهمت و بی تو نفس هايم همراهيم نمی کنند.

من بی تو چقدر بی تو سرد و لرزانم. بخدا  اگر نبـودی زندگی ديگر معنايی نداشت.

و من همیشه لحظه لحظه ها را می شمرم تا لحظه بودن با تو رسد که ساعت های با تو بودن

برايم ثانيه ای ست و ثانيه های بی تو بودن برايم ساعتی!

جای همه تو را می بينم. تنها رايحه ای که حس می کنم بوی تن توست..

و عاشقتم تا ابد تا هر وقت که نفس دارم

نوشته شده در سه شنبه سیزدهم مرداد 1388ساعت 2:24 توسط حسین| |